Tien afspraken die u aan de koelkast hangt. Kort genoeg om te onthouden, bot genoeg om over te ruziën. En elke regel geldt ook voor de volwassenen in huis.

De meeste regellijstjes falen op dezelfde manier: ze zijn geschreven om verdedigbaar te zijn, niet om zegbaar te zijn, ze spreken het kind aan en sparen de ouder, en ze beschrijven apps die alweer veranderd zijn. Deze tien zijn bewust het andere.

De tien regels

01 Schermen staan in gemeenschappelijke ruimtes. Huiswerk aan de keukentafel werkt beter dan huiswerk achter een dichte deur, voor rekenen en voor al het andere.

02 U bent niet de laatste die het hoort. Spreek af dat vertellen de straf nooit erger maakt, wat er online ook gebeurt.

03 Echte namen, echte foto's en echte adressen blijven thuis. De regel die iedereen kan opzeggen en bijna niemand nakomt.

04 Online vrienden zijn vreemden tot ze dat niet meer zijn. Een maand samen spelen is niet hetzelfde als iemand kennen. Afspreken betekent dat een ouder het eerst weet.

05 Geld vraagt een grote. Skins, munten, passes, gratis proefperiodes: elke aankoop en elk kaartnummer gaat via u.

06 Schermen hebben bedtijd. Telefoons slapen in de keuken, niet onder het kussen. Die van u ook, anders is het geen huisregel.

07 De blokkeerknop is niet onbeschoft. Niemand is een vreemde een antwoord verschuldigd. Blokkeer vroeg en voel u er nooit schuldig over.

08 Schermafbeelding vóór verwijderen. Gebeurt er iets naars, bewaar dan eerst het bewijs; dan blokkeren, dan melden, dan praten.

09 Wachtwoorden zijn familiegeheimen, geen vriendschapstest. Een wachtwoord delen om vertrouwen te bewijzen is hoe accounts verdwijnen.

10 Bij twijfel: zeg het hardop. Een vreemd bericht, een te mooie prijs, een schrikwekkende pop-up: hardop voorlezen verbreekt de betovering. Op elke leeftijd.

Waarom juist deze tien

Elke regel doet één van drie dingen: hij zet schermen waar ze te zien zijn, hij houdt het kanaal naar een volwassene open, of hij vertraagt de twee momenten waarop schade ontstaat: geld en vreemden. Alles wat geen van die drie deed, is geschrapt.

Daarom staat er geen regel over specifieke apps en geen regel met een aantal minuten in. Die veranderen; deze niet.

Regel twee weegt zwaarder dan de andere negen samen. Een kind dat denkt dat vertellen de straf verergert, vertelt niets, en dan hangt elke andere regel af van wat u zelf toevallig ziet.

De versie voor de koelkast

Er zijn twee afdrukbare varianten: een blad met de tien regels plus uitleg, en een poster zonder uitleg die van een afstand leesbaar is. Beide printen uit een gewone browser, zonder inloggen en zonder e-mailadres.

Een blad aan de koelkast doet iets wat een bladwijzer niet kan: het legt de regels in de kamer waar de discussie gebeurt. Gezinnen die ze afdrukken, eindigen vaak met één doorgestreepte regel en één met de hand toegevoegde. Dat is de juiste uitkomst, geen mislukking.

Aanpassen per leeftijd

Onder de zeven: houd drie regels over en maak ze concreet: waar het apparaat ligt, met wie er gesproken mag worden, wanneer het teruggaat.

Van zeven tot elf werken alle tien zoals ze staan, en levert de regel over gemeenschappelijke ruimtes het meest op. Tussen twaalf en vijftien wordt er onderhandeld: een regel die op die leeftijd wordt opgelegd, wordt getest; een regel die is afgesproken, wordt nagekomen.

Boven de vijftien zijn de meeste hiervan eerder gesprekken dan regels geworden, met één uitzondering: de regel over geld blijft een regel.

De regels in een klas gebruiken

Leraren gebruiken de set op twee manieren. Als gespreksstarter werkt de vraag welke regel hún huishouden zou weigeren; de onenigheid is de les, en elke klas levert er één op, meestal over de telefoon bij bedtijd of over het vertellen aan een volwassene.

Als poster werkt de versie zonder uitleg beter, omdat die van een afstand leesbaar is. Wat er naar huis gaat is belangrijker dan wat in de klas gebeurt: een blad aan de koelkast verandert wat een huishouden doet, en dat is het enige wat de week van de les overleeft.

Een handige toevoeging is de opdracht om thuis één regel door te strepen en er zelf één bij te schrijven. Daarmee wordt een schoolblad een gezinsbesluit, en dat is precies het verschil tussen een regel die hangt en een regel die geldt.

Regel negen over wachtwoorden hangt direct samen met hoe inloggegevens worden weggegeven; dat staat bij phishing in e-mail en sms.

Veelgestelde vragen over de gouden regels

Voor welke leeftijd zijn deze regels bedoeld?

De formulering past ongeveer bij zeven tot veertien jaar. Jonger: houd drie regels over en maak ze fysiek. Ouder: de regels worden de basis van een onderhandeling, en dat hoort ook zo.

Moeten we alle tien gebruiken?

Nee. Een gezin dat vier regels nakomt staat er beter voor dan een gezin met tien aan de koelkast en nul in de praktijk. Kies de drie die passen bij wat er dit jaar in huis gebeurt.

Hoe voorkom ik dat een regel binnen een week wordt genegeerd?

Twee dingen doen het werk: de volwassenen houden hem ook, en er is een gevolg dat niet het afnemen van het apparaat is. Is confiscatie de enige straf, dan weegt een kind vertellen af tegen het kwijtraken van de telefoon.

Mag ik ze afdrukken voor een klas?

Ja. De afdrukbare versie is gratis, vraagt geen inloggen en bevat geen reclame gericht op leerlingen. Aanpassen mag: een doorgestreepte regel is de bedoeling.

Zijn regels genoeg?

Ze dekken de helft die techniek niet kan. De andere helft is het instellen van de apparaten, en dat is werk van één avond met filters en ouderlijk toezicht.

Wat als mijn kind een regel ernstig overtreedt?

Handel het incident af en houd de regel. De veelgemaakte fout is om op één overtreding te reageren met algemeen wantrouwen, en dat leert verbergen.